پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

چرا ورزشگاه مسأله زنان شده است مقالات

چرا ورزشگاه مسأله زنان شده است
  بزرگنمايي:

نسیم گیلان - «هنر، این نیست که موضوعات ساده اجتماعی را سیاسی کنیم، بعدش به آن رنگ جناحی بپاشیم، سپس به دعوا و بلبشو تبدیل کنیم و سرانجام از آن قصه امنیتی بسازیم. آنگاه برای حل کردن آن مجبور شویم پای آمریکا و دشمنان داخلی و خارجی را وسط بکشیم و... از همان اول، با صبر و حوصله می‌توان موضوع را از شاخ و برگ‌های سیاسی و... تهی کرد و به گونه‌ای برخورد کرد که موضوع به‌تدریج به تحلیل برود.»

 محمد مهاجری، روزنامه‌نگار اصولگرا، در یادداشتی در روزنامه ایران نوشت: «دغدغه‌ها و مشکلات اصلی بانوان ما، ازدواج و تأمین جهیزیه و اشتغال و تحصیل است، نه رفتن به ورزشگاه. حضور در استادیوم‌ها برای تماشای مسابقات، فقط برای یک عده معدود محدود شکم‌سیر لاقید، مهم است.» این عبارات را افراد و رسانه‌هایی که به محض مطرح شدن حضور زنان در ورزشگاه، چهارستون بدن‌شان می‌لرزد، بیان می‌کنند. چنان هم حرف می‌زنند که گویی این مطالب را با مشقت زیاد کشف کرده‌اند و کسی قبل از آنها به افتخار چنین کشفیاتی دست پیدا نکرده است.
دست بر قضا نویسنده این سطور هم با این دوستان همراه است که تماشای بازی فوتبال فلان دو تیم، مسأله اصلی بانوان جامعه ما نیست. حتی اگر از اکثر همین خانم‌هایی که بلیت روز پنجشنبه استادیوم آزادی را خریده‌اند، سؤال کنید، آنها هم خواهند گفت آن قدر مشکل و گره در زندگی‌شان هست که رفتن به ورزشگاه در میان آنها گم است! پس چه اتفاقی افتاده که این موضوع به مسأله آنها تبدیل شده؟
پاسخ این سؤال از شدت سادگی، به ذهن نمی‌آید و آن این است که ورزشگاه رفتن زنان را مخالفان موضوع، به یک پدیده بغرنج تبدیل کرده‌اند. پاره‌ای از روی دلسوزی می‌گویند اگر خانم‌ها در استادیوم حضور پیدا کنند، چون مردها ممکن است حرف‌های رکیک بر زبان آورند، اخلاق زن‌ها خراب می‌شود! خب معلوم است اگر خانم‌ها در استادیوم از شنیدن چنین حرف‌هایی اذیت شوند، دفعه بعد نمی‌روند. وانگهی مگر همین حرف‌های رکیک در کوچه و خیابان و ... رد و بدل نمی‌شود و گفتن آنها سند خورده است به نام استادیوم؟
از سوی دیگر عده‌ای گمان می‌کنند این کار، منجر به ساختارشکنی می‌شود. کدام ساختارشکنی؟ همین خانم‌ها اتوبوس و مترو سوار می‌شوند، سینما و پارک و کوه می‌روند و در هریک از اینها احتمال ساختارشکنی وجود دارد. چرا برای آنها نگران نیستیم؟
عده‌ای نیز احکام فقها را در این زمینه بازمی‌گویند. حال آن که فقها غالباً و معمولاً حکم را بیان می‌کنند و تشخیص موضوع با مکلف (مقلد) است. کاملاً واضح است که حضور در استادیوم برای تماشای ورزش از مباحات است (این حکم است) و بیش از این، چون به موضوع برمی‌گردد به مقلدین و مکلفین مربوط است.
و سخن آخر آن که واقعاً حضور زنان در ورزشگاه، مسأله اصلی آنها نیست اما از بس یک جریان سیاسی خاص در آن دمیده است، عده‌ای را سر لج آورده و می‌خواهند قضیه را به رو کم کنی سیاسی تبدیل نمایند. همان جریان سیاسی که می‌خواهد لج طرف مقابل را دربیاورد با تهمت و توهین، آتش دعوا را شعله‌ور می‌کند و مسأله‌ای که به‌راحتی قابل حل است، به گره کور تبدیل می‌کند.
هنر، این نیست که موضوعات ساده اجتماعی را سیاسی کنیم، بعدش به آن رنگ جناحی بپاشیم، سپس به دعوا و بلبشو تبدیل کنیم و سرانجام از آن قصه امنیتی بسازیم. آنگاه برای حل کردن آن مجبور شویم پای آمریکا و دشمنان داخلی و خارجی را وسط بکشیم و... از همان اول، با صبر و حوصله می‌توان موضوع را از شاخ و برگ‌های سیاسی و... تهی کرد و به گونه‌ای برخورد کرد که موضوع به‌تدریج به تحلیل برود.»
انتهای پیام


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

با بحران آلودگی در شمال ایران چه باید کرد؟

چرا شاخص بورس در هفته گذشته افت کرد؟

جنگ یمن؛ چالشِ بزرگ مناسبات تهران و ریاض

حکومت هیچکس؛ کتابی دربارۀ آنارشیسم

آیا عملیات ترکیه در شمال سوریه با هماهنگی آمریکا و روسیه بود؟

پایتخت دهه 60 به روایت شهردار اسبق تهران

پیوستن یا نپیوستن به پالرمو؛ مساله این نیست!

شورای روابط خارجی آمریکا: رابطه ترکیه و ناتو باید تغییر کند

بازی «خودی»ها؛ ارزیابی رانت ناشی از سیاستگذاری مصلحتی

شباهت سرکوب‌های مسلمانان در کشمیر با سین کیانگ چین

تعویق بازی بزرگ؛ سیاسی‌ترین «ال‌کلاسیکو»های تاریخ

بورس؛ بازگشت حاشیه سود از رکوردهای تاریخی؟

جدال بی‌پایان ترامپ و دموکرات ها

پیامدهای ایجاد وزارت بازرگانی بر اقتصاد ایران

ماجرای اخراج "دنیل کوتز" از کاخ سفید

واشنگتن پست: ترامپ از اردوغان چه می‌خواهد؟

اهدای جایزه نوبل ادبیات به حامی قصاب بالکان!

بازیکنان ترکیه جنگ را به ورزشگاه ها کشاندند

فارن پالیسی: از فرصت پایان دادن به جنگ یمن استفاده کنیم

دلیل اعتراضات در عراق چه بود؟

توقف 5 روزه جنگ؛ آیا ترکیه به اهدافش رسید؟

تحلیلگر اسرائیلی: عقب‌نشینی ترامپ از سوریه درسی برای تل آویو است

لوبلاگ: ژئوپلیتیک به نفع پوتین پیش می رود

مهم‌ترین چالش‌های رئیس‌جمهور جدید تونس

منافع ملی ایران و کنوانسیون خزر

چرا سیاستمداران مسوولیت وضع کشور را نمی پذیرند؟

ایران بازی خود را به عربستان سعودی تحمیل کرد

چگونه اینفلوئنسر شویم؟

افول "بی بی"؛ نتانیاهو چطور در لبه پرتگاه قرار گرفت؟

تاوان اعتراض؛ سه فریم از یک اشتباه تکراری

حسین فریدون پشت میله‌های زندان

گاردین: پس از سوریه نوبت عراق و افغانستان است

خصوصی‌سازی را متوقف کنیم؟

مسئله یمن؛ کلید تنش‌زدایی میان ایران و سعودی

چرا آمد نیوز آمد و رفت؟

تعدیل پیش‌بینی‌ها از رشد اقتصادی ایران و جهان

عصر جدید برای استقلال آغوش نمی گشاید

سبقت الیزابت وارن از جو بایدن

گزارش یک پایگاه عربی: تصمیم منافقین برای تعیین جانشین مریم رجوی به دنبال برکناری بولتون

خودسوزی به خاطر یک پیمانه برنج

مواضع سیاسی و دیپلماتیک جهانی در خصوص حمله ترکیه به شمال سوریه

بهار 96، کانال انتخاباتی زمستان 96، کانال براندازی!

کیهان منتشر کرد: اکثریت ایرانی‌ها خواهان خروج از برجام هستند

روایات متفاوت از بازداشت "زم"

واردکننده بزرگ نهاد ناظر بر واردات شد

سرمقاله ایران/ اربعین ؛ حکمرانی بر قلب‌ها

پایان رستوران گردان «برج سفید» پس از دو دهه

ماجرای شنود دفتر رئیس‌جمهور چه بود؟

سختی‌های زندگی پس از رهایی از مرگ

حواشی جنگ ترکیه به فوتبال ایران رسید