پایگاه خبری تحلیلی نسیم گیلان

آخرين مطالب

چالشی به نام شورای شهر مقالات

چالشی به نام شورای شهر
  بزرگنمايي:

نسیم گیلان - دو هفته نامه خط اول چاپ استان گیلان در شماره بیستم مطلبی در قسمت حرف اول با عنوان چالشی به نام شورای شهر به قلم صاحب مقصودی منتشر کرده است.
خود محمد خاتمی هم هرگز فکرش را نمی کرد یکی از عظیم ترین دستاوردهای دولت اصلاحات، اینچنین به گل بنشیند و تنها بعد از دو دهه، جامعه نشان دهد که ظرفیت پذیرش نهادی به نام شورای شهر را ندارد. چرا که اگر داشت رسوایی شورای شهر بابل پیش نمی آمد، شورای سوم شهر رشت منحل نمی شد و یا قهرمانان ورزشی، شورای شهر تهران و یا خیلی از شهرهای دیگر کشور را تسخیر نمی کردند، اگرچه حضور کشتی گیر، وزنه بردار، تکواندوکار، کلاه شاپویی و حتی رفتگر در شوراها در نوع خود موثر است و می تواند نشان از اجرای دقیق دمکراسی باشد ولی وقتی نظیر چنین افرادی نتوانند ارزش واقعی جایگاه خود را درک کنند، افتضاحاتی می شود که مدام در بوق و کرنای رسانه ها هست؛ یکی قندان برای دیگری پرت می کند و دیگری یقه می گیرد و یکی هم شهر خود را شهر نو می پندارد.
اینها نمونه ای اندک از ثمره نهادی است که دولت اصلاحات به ارمغان آورده است؛ بزرگترین تجربه فعالیت نهادهای انتخابی در مدیریت‌های محلی در تاریخ معاصر ایران، جواب اعتماد مردم را به خوبی پس نداده، این آشفتگی به حدی است که در مسیر انتخاب شهردار و یا حتی انتخاب رییس دوره ای شورا چنین به مخاطب القا می شود که اعضای شورای شهر نقش یک اپوزیسیون درون شهرداری را دارا هستند.
این امر سبب شده است شوق اجتماعی ماه‌های اولیه پیدایش این نهاد در میان نخبگان اجتماعی و سیاسی کاملاً ناپدید شود و به نظر هم نمی‌رسد شوراها حامیان جدیدتری در میان گروه‌های دیگری از مردم یافته باشند.
چراکه به اعتقاد بسیاری از مدیران اجرایی در شهرداری‌ها و دیگر سازمان‌های فعال در امور شهری، اعضای شوراها به دلیل ناآشنایی با مسائل مدیریت شهری و اعمال سلیقه‌های شخصی و سیاسی، بر ناکارآمدی شهرداری‎ها افزوده‌اند.
تجربه 20 ساله تشکیل شورای شهر حکایت از آن دارد به جای آنکه شورای شهر به ‌عنوان نهاد ناظر بر عملکرد شهرداری عمل کند، در اغلب موارد، حل مسائل شهری از طریق تعامل و کدخدامنشی پیش رفته است و این دقیقا همان افتی است که از ابتدا نخبگانی چون حجاریان نگران آن بودند، البته انتظار می رفت این روند فرسایشی، برای مثال در شهر رشت با کاهش کرسی‌های ساختمان میرزا رفیع در پنجمین دوره از 15 نفر به 11 نفر متوقف شود و شورا در جایگاه اصلی نظارتی خود قرار گیرد، اما عملا صحن پارلمان محلی به محلی برای انتقامگیری های شخصی بدل شد.
کسانیکه با پرچم فلان حزب سیاسی پیش از انتخابات، تبلیغات کرده بودند، وقتی وارد شورا شدند منافع شخصی چنان دورشان کرد که اکنون رودرروی هم قرار گرفته اند؛ کسانیکه بچه هیاتی بودند و بچه مذهبی، امروز برای همان منافع شخصی خود، چرخش 180 درجه ای برای انتخاب شهردار داشته اند؛ کسانیکه خود فرزند شهید هستند برای کسب کرسی صدارت حاضر به برداشتن عکس و نام شهدا از معابر شده اند؛ کسانی هم هستند که مدعی روز قیامتند ولی حتی اختیار رای خود را ندارند و به سرخاب و سفیداب باخته اند.
و از این دست تصمیمات گرفته شده و گرفته نشده بر مدار منافع شخصی زیاد است، وقتی این اتفاقات را می بینم باید بگوییم ای قانون اساسی، ما دموکراسی نمی خواهیم یعتی لیاقت دموکراسی را نداریم تو خود رییس جمهور و نماینده مجلس و فرماندار و بخصوص شهردار برای ما انتخاب کن تا چالشی به نام شورای شهر نداشته باشیم.
7296/2007


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

گزارشی متاثرکننده از گستره آتش سوزی ها در لبنان

زلزله سیاسی در تونس

جهان نوشت: آیا نیاز است کسی از مسئولان قربانی شوند؟

ارتش امریکا تسلیحات اتمی اش را از ترکیه خارج می‌کند

لزوم تغییر اقتصاد نفتی

روایتی متاثرکننده از گستره آتش سوزی ها در لبنان

سردبیر سابق تایم: ترامپ دیگر نمی‌خواهد رئیس‌جمهور باشد

آشفتگی سیاست گذاری یا تله‌گذاری برای ترکیه؟

واشنگتن‌پست: بازی ترامپ در سوریه دو سر باخت است

حاکمیت «قانون جنگ» در خاورمیانه

چراغ سبز آمریکا در یورش ترکیه به سوریه

دلقک ترسناک؛ جوکر چگونه فیلمی است

زیباکلام: رییس جمهور برای پاسخگویی تلاش نمی کند

تشخیص بدل از اصل

نیویورک تایمز: وقت گفتگو با ایران است

گردش کردهای سوریه به سمت دمشق

تاکتیک سعودی در نزدیکی به روسیه

زم چگونه دستگیر شد

شوک بزرگ به شبکه گاندوها

راز تمرکز امریکا و غرب بر نفوذ منطقه‌ای ایران

انتقاد "کیهان" از گفته های رییس جمهور درباره دلار 4200 تومانی

جدال خزری؛ استیضاح وزیر نیرو کلید خورد

نمایش نفوذ پوتین در خاورمیانه

چرخش به‌ سمت ایران

میانجی ژاپنی دوباره در تهران

پیدا و پنهان هدایت و بازداشت «نیما زم»

افزایش ریسک سرمایه‌گذاری بلندمدت در بورس؟

بازگشت یک‌روزه آنتونوف به آسمان ایران

نقطه پایان بر «آمد‌نیوز»

تاریکخانه فرار مالیاتی؛ پرونده 5 هزار وکیل در دست بررسی

کمترین قیمت دلار از ابتدای پاییز

روحانی: 18 میلیارد دلار را به باد ندادیم، به مردم دادیم!

نشنال اینترست: بحران عربستان، نشانه ای از تغییر سیاست آمریکاست

رودی جولیانی، وزیر امور خارجه واقعی دونالد ترامپ است؟

عمران خان موفق به آشتی دادن تهران و ریاض می شود؟

سرمقاله آفرینش/ اهمیت تعهدات و تصمیم سازی ها در آینده کشور

سرمقاله حمایت/ پایان سریال زم و شرکا

سرمقاله رسالت/ «آمد» هم رفت

سرمقاله شرق/ جهان کوکی راست‎گَرد

سرمقاله اعتماد/ درباره حقوق شهروندی

سرمقاله ایران/ اصل 113 دغدغه بحق روحانی

سرمقاله فرهیختگان/ آقای رئیس، ماشین سریع‌تر را هم چپ می‌کنید

سرمقاله دنیای اقتصاد/ رویکرد آزمایشگاهی به مبارزه با فقر

سرمقاله آرمان ملّی/ کیف و جیبی که پرتر نشده

سرمقاله اطلاعات/ انتقال آب دریای خزر!

سرمقاله قدس/ تلنگری به مسوولان خراسان رضوی

سرمقاله ابتکار/ این اعداد بی ‏اثر

کتاب؛ لذت بینایی برای نابینایان/ عصای سفید یک فرهنگ است

سرمقاله خراسان/ چشمه ای که برای ترکیه هیچ آبی نداشت

سرمقاله کیهان/ اگر بر باد نرفته کجا رفته؟!