نسیم گیلان - جماران / علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بینالمللی بحران، در تحلیلی درباره روند مذاکرات تهران و واشنگتن نوشت یک «پیشرفت واقعی دیپلماتیک» در گفتوگوهای امروز باید مبتنی بر محتوا باشد، نه شعار و فضاسازی.
علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بینالمللی بحران، در تحلیلی درباره روند مذاکرات تهران و واشنگتن نوشت یک «پیشرفت واقعی دیپلماتیک» در گفتوگوهای امروز باید مبتنی بر محتوا باشد، نه شعار و فضاسازی.
به گفته او، سه مسیر محتمل پیشِ روی طرفین قرار دارد:
بازار ![]()
نخست، توافق بر سر یک چارچوب کلی. اگر هیأت آمریکایی اعلام کند متن پیشنهادی ایران از نظر اصولی قابلکار است، تمرکز از اختلافات بنیادین به جزئیات فنی منتقل میشود و امکان انتشار نسخه اصلاحشدهای از پیشنویس و اعلام کاهش شکافهای اصلی فراهم خواهد شد. این سناریو به معنای توافق نهایی نیست، اما میتواند نقشه راهی برای رسیدن به توافق باشد و طی روزهای بعد با نشستهای تکمیلی دنبال شود.
دوم، دستیابی به یک متن فنی و مفصل با هدف به حداقل رساندن ابهام و جلوگیری از سوءاستفاده مخالفان. این مسیر مستلزم چند روز مذاکره دقیق و نگارش جزئیات است، اما فضای تفسیرهای متناقض و بهرهبرداری سیاسی را کاهش میدهد.
سوم، صدور اعلامیهای زودهنگام و مبهم درباره «پیشرفت» بدون شفافسازی درباره مفاد، طرفهای متعهد و جدول زمانی اجرا. واعظ تأکید میکند این گزینه میتواند همزمان با دو سناریوی دیگر رخ دهد.
او هشدار میدهد اگر مذاکرات صرفاً با عباراتی نظیر «فضای سازنده» و «پیشرفت خوب» پایان یابد، بدون آنکه تصمیم سیاسی روشنی برای رفع اختلافات باقیمانده اتخاذ شود، خطرها کاهش نخواهد یافت بلکه تشدید خواهد شد. به گفته واعظ، در این پرونده ابهام بیضرر نیست و میتواند تبعاتی جدی به همراه داشته باشد؛ ضمن آنکه فرصت دیپلماسی نامحدود نیست.